Unha de seres fantásticos

Aquí tedes esta exposición de traballos dos compañeiros e compañeiras de 4º de Educación Primaria. Coñecedes algún destes seres fantásticos?

A GRANXA

1PARIDEIRA 2 CORTELLOS DOS BECERROS 3SALA DE ESPERA 4SALA DE MUXIDO 5BAÑO 6OFICINA 7LEITERÍA 8 CAMAS DAS VACAS 9CORREDOR 10CORREDOR DE ATRÁS 11CORREDOR DE ADIANTE 12CORNADIZA (ONDE SE TRABAN AS VACAS)

Para facer unha granxa,o primeiro que hai que facer é unha explanada para sacar a terra branda e chegar ata o terreo duro.

Facemos unha cimentación onde logo van as columnas,as vigas de formigón,e as viguetas para cubrila despois de uralita ou chapa.Ao final cerrámola de bloque ou tamén con paneis que xa veñen fabricados facendo a parede.

No interior hai un corredor de alimentación cunha cornadiza para poder trabar ou non as vacas.Logo hai un corredor ancho,por onde andan as vacas e tamén poden comer,despois están os cubículos para descansar as vacas, unhas enfronte das outras.Estes cubículos poden ser de moitas maneiras:de gomas,en colchonetas,en cemento ou palla,sendo esta última a mellor opción por ser na que mellor descansan.

Logo hai outro corredor máis estreito por onde están os bebedoiros.

Hai unha sala de muxido coa súa sala de espera onde as vacas están esperando para ser muxidas.Hai unha leitería,unha oficina e un baño.

Por último está a parideira e tamén uns Boxes,é dicir,uns cortellos para que os becerros estean cada un só.

ERICA GAYOSO BLANCO 5º

Jordi escribindo contos de ASASINOS........

Érase unha vez un escritor chamado Jordi Busquets Neira Campo Sebastian das Ovellas que escribía contos de misterio,un día o seu xefe chamouno para dicirlle:

-Ola Jordi! Quería dicirche que tes que facer un conto de ASASINOS- dicialle o xefe a Jordi por teléfono.

-Pero señor,non teño ningunha cousa en mente.

-Pois vai pensando porque o teu conto vai ir á tele para ver si xa podes ser un dos premiados.

-Vale pensarei....pero para cando é?

-Adeus! Chao!

-Bueno a pensar - dixen.

Pensaba e pensaba pero non daba elexido,cando mirei para atrás e vin unha fada que me dixo:

-Ola! Son a fada Rapusel, a fada axudante.A fada veu da súa casa, do Xardín da Alegría.

-E viñeche axudarme?

-Por suposto.

Comenzaron a escribir o conto e..... ao cabo de tres semanas conto rematado.

Saiu Jordi na tele, e Marilar e Xoán, seus pais, vírono e foron para Porto Andante inmediatamente.

Ao chegar Jordi levou unha gran sorpresa e así Jordi conseguiu escribir o seu conto coa axuda da fada Rapusel.

Jordi preguntoulles a seus pais se se ían quedar uns cantos días e eles dixéronlle que claro porque non.

E QUEDARON FELICES COMA PERDICES...................

XEILA TORRES ALMUIÑA 5º

EL LOBO COCINERO

Érase una vez un lobo al que le encantaba la comida que preparaba el pastor.Pero un día cuando estaba a punto de comerse el almuerzo del pastor vio algo mejor,su libro de recetas y se lo llevó a su cueva.Allí miró y remiró todas las páginas del libro de recetas. Cada receta, cada receta que leía mas rica le parecía. Al día siguiente se puso a buscar cosas por el bosque que le valieran como material de cocina y comida que se parecía a la del libro de recetas. cuando tuvo todo reunido empezó a cocinar.

Cuanto más cocinaba mayor era le olor a comida, que se fue extentiendo por todo el bosque. Los animales se acercaban a ver que era ese olor tan rico y de dónde provenía.El lobo sabía que con un olor tan rico casi todo el bosque vendría a su cueva para ver que pasaba. Entonces se puso a hacer mucha comida. Al mediodía ya había hecho todas las comidas, menos una, la del queso.

Entonces fue a la cabaña del pastor para pedirle leche a sus cabras.

_ ¿Y para qué quieres tú nuestra leche?-dijeron las cabras.

_ Pues para hacer un banquete completo,porque si no está el queso no está completo.

_ ¿Un banquete? ¿En serio?-Dijeron las cabras emocionadas.

Entonces,dijo la más mayor:

_ Si tú nos invitas al banquete te daremos toda la leche que quieras.

El lobo las miró, y,dijo, que no habia ningún problema, que había comida de sobra para todos.Las cabras se emocionaron tanto que dieron mucha leche.

Al llegar la noche todo estaba listo. Olía tan bien que todos los animales del bosque asistieron al banquete. Y el lobo se convirtió en el cocinero más famoso del bosque.

Y COLORÍN COLORADO EL LOBITO OS HA COCINADO

Xoana Nogueira Fuertes 5º

IGREXAS E PAZOS

Antes de comezar a falar dos pazos e igrexas debemos saber o que son:

Un pazo é unha porción de terreo na que se atopa unha gran casa e un gran xardín con elementos decorativos.Na maioría das ocasións conteñen capela propia.

Unha igrexa é unha construción de carácter relixioso na que se celebran misas e outros rituais católicos.

Se algo non falta no concello de Antas de Ulla é historia.Onde máis historia se pode atopar é nas igrexas(actas de nacemento antigas,diversas esculturas e cruceiros...)e nos pazos(pequenos monumentos de culto,aparellos para a mantención da casa...)Neste concello hai un gran número de igrexas e pazos.Os máis destacados son:

• Fortaleza de Castro de Amarante: Construida no século XIII polos condes de Amarante,Familia Noguerol.Aínda se conserva unha planta oval,a cal se presume que puido ser unha torre ou un reduto central, ao cal se accede por unha planta oxival.

Igrexa de santa Mariña, pazo: Probablemente dos anos 1150 e 1160. Está composto por capiteis.

Igrexa románica de San Salvador de Vilanuñe: Destaca a súa nave e o seu ábside.O seu portal principal é o máis interesante, xa que a súa fermosa cantería está moi ben decorada.

Igrexa románica de Amoexa: Igrexa de finais do século XII, posúe unha nave rectangular e ábsides semicirculares, e un amplo cobertizo soportado por tres pilares.O máis representativo son os seus ábsides, xa que por dentro e por fóra están moi ben decorados.

Cabe mencionar as arquitecturas civís e militares como:

Casa Grande de Vilasión,que é de estilo barroco,o Pazo de Vilane,Casa do Cervelo,que foi unha fortaleza medieval,Casa do Condado,que era onde estaba a Torre dos Amarante e a Casa do Pazo, en Dorra.

ANTIA MONTES COEGO 5º